Puji Usaha, Bukan Label Bijak

Kesilapan wajar mendapat respons yang lebih baik daripada penilaian terhadap kebijaksanaan. Kesilapan memberikan maklumat. Apabila kanak-kanak memberikan jawapan yang salah, pujian tentang kebijaksanaan mungkin terasa menenangkan, tetapi tidak menunjukkan langkah seterusnya. Galakan yang khusus boleh mengubah saat terhenti itu menjadi peluang untuk belajar.

Label boleh membawa kesan sebaliknya. Kajian tentang atribusi menunjukkan bahawa cara kanak-kanak menjelaskan kegagalan boleh mempengaruhi tindakan selepas itu: kesilapan yang dianggap bukti kebolehan terbatas mungkin lebih sukar ditangani berbanding kesilapan yang dikaitkan dengan strategi yang boleh diubah. Maklum balas juga boleh menyokong efikasi kendiri, iaitu keyakinan kanak-kanak terhadap kebolehan menangani sesuatu tugas, apabila maklum balas menunjukkan tindakan yang boleh diambil. Hal ini tidak bermakna pujian terhadap kebijaksanaan sentiasa memudaratkan kanak-kanak, atau setiap kegagalan mempunyai penyelesaian segera. Kata-kata boleh mengarahkan perhatian kepada pilihan tindakan dan bukannya identiti.

Usaha semata-mata bukanlah pengajarannya. Jika kanak-kanak sudah lama mengerjakan satu masalah tetapi masih buntu, cuba katakan: "Usaha berterusan dan semakan setiap langkah membantu mencari punca kesilapan. Apa yang boleh dicuba dengan cara berbeza?" Perhatikan apa yang berlaku. Kemudian berikan petunjuk, berehat sebentar atau selesaikan satu contoh bersama-sama. Elakkan memuji kegigihan yang tidak membawa kemajuan; kanak-kanak memerlukan bimbingan yang berguna, bukan tuntutan untuk terus bersusah payah. Rasa kecewa boleh diakui tanpa tergesa-gesa menghilangkannya. Apabila kesilapan timbul lagi, adakah label atau soalan yang akan digunakan?

Loading...