Menerima Batas, Membuka Jalan Perubahan

Penerimaan bukan bererti menyerah. Penerimaan ialah keputusan untuk berhenti menganggap fakta yang tidak dapat diubah sebagai masalah yang boleh diselesaikan dengan sekadar berharap lebih kuat. Kehilangan pekerjaan, diagnosis atau penolakan daripada pihak lain mungkin tetap menyakitkan, tetapi pengakuan terhadap fakta itu membuka ruang untuk soalan berbeza: apakah yang masih boleh dilakukan?

Keluhan boleh menghabiskan perhatian yang diperlukan untuk bertindak. Dalam psikologi, penilaian kognitif merujuk kepada cara sesuatu situasi dan sumber yang tersedia untuk menanganinya dinilai; penilaian tersebut boleh mempengaruhi tahap tekanan yang dirasakan akibat sesuatu peristiwa. Sementara itu, daya tindak berfokuskan masalah melibatkan usaha menangani masalah secara langsung. Kedua-duanya tidak menjamin hasil yang baik. Dalam keadaan menganggur, majikan tidak boleh dipaksa menawarkan pekerjaan, tetapi permohonan boleh disemak semula, bekas rakan sekerja boleh dihubungi atau nasihat kewangan boleh dicari. Langkah-langkah ini tidak menghapuskan ketidakpastian. Sebaliknya, langkah-langkah ini memberi arah kepada usaha, agar usaha tidak terus berkisar pada keputusan yang terletak di tangan pihak lain.

Penerimaan juga ada batasnya. Penerimaan tidak patut disamakan dengan membiarkan penderaan atau meninggalkan tuntutan untuk layanan yang adil: usaha mencari keselamatan, sokongan atau perubahan secara kolektif mungkin justeru masih dapat dilakukan. Penerimaan juga tidak menuntut kesedihan dihentikan serta-merta. Kesedihan boleh wujud seiring dengan tindakan. Selepas malam yang sukar, tugas seterusnya mungkin kecil sahaja: membuat panggilan, menjamah makanan atau meminta bantuan. Pilihan sedemikian bukan bukti bahawa kesusahan itu layak diterima atau bahawa segala-galanya akan berakhir dengan baik. Pilihan itu ialah cara untuk menghadapi pagi tanpa berpura-pura bahawa kegelapan tidak pernah datang.

Loading...