Anwar Puji Daya Juang Wanita B-17

Kekalahan bukan seluruh ceritanya. Anwar Ibrahim memuji semangat juang skuad wanita bawah 17 tahun negara meskipun keputusan 0-4 menentang India menutup laluan mereka ke Piala Asia Wanita B-17. Pujian itu meletakkan usaha pemain di hadapan keputusan, tanpa mengubah hakikat bahawa Malaysia gagal layak. Ada batas pada angka. Ia mencatat kekalahan, tetapi tidak semestinya merangkum segala usaha yang mendahuluinya.

Pujian bukan pengganti penilaian. Empat gol tanpa balasan memberikan alasan untuk meneliti prestasi, namun keputusan itu sahaja tidak cukup untuk menetapkan sama ada kelemahan berpunca daripada transisi pertahanan, penyudah atau penguasaan bola. Rakaman perlawanan perlu diteliti. Dalam pembangunan pemain, membezakan kesilapan individu daripada masalah susunan pasukan lebih berguna daripada melabel seluruh skuad sebagai gagal, terutama apabila yang dinilai ialah pemain remaja. Sokongan Anwar boleh dibaca sebagai pengiktirafan terhadap daya juang; ia bukan bukti bahawa segala aspek permainan sudah memadai. Kedua-duanya tidak harus dicampur. Menghargai usaha tidak bermakna menutup ruang teguran, sebagaimana menegur prestasi tidak memerlukan penghinaan.

Kegagalan layak bukan noktah. Bagi skuad wanita B-17 negara, tempat di kejohanan Asia terlepas selepas kekalahan kepada India, tetapi perbincangan tentang pasukan tidak wajar berhenti pada angka jaringan. Ukur juga mutu persediaan. Peluang berlatih, pendedahan pertandingan dan kesinambungan pembangunan ialah perkara yang patut ditanya, bukan dianggap sudah tersedia atau terus dituduh tiada tanpa bukti. Di sinilah pujian perlu bertemu tuntutan: pemain boleh dihargai kerana terus berjuang, sementara pihak yang mengurus pembangunan mereka tetap perlu dinilai melalui kerja yang boleh diperiksa. Jangan kaburkan kedua-duanya. Di antara penghargaan dan tuntutan, adakah pemain diberi ruang untuk tumbuh tanpa kekalahan menjadi nama kedua mereka?

Loading...