Abby Abadi jawab dakwaan belum melupakan

Ucapan hari lahir Abby Abadi membuka semula luka yang belum reda. Ringkas, tetapi tajam. Dalam catatannya, beliau menyebut “jangan datang bukan doa, itu kenyataan”, lalu ramai pembaca menafsirkan ungkapan itu sebagai sindiran terhadap hubungan lampau. Ini bukan sekadar kata manis seorang ibu; ia kedengaran seperti sempadan yang dibina selepas terlalu banyak perkara dipendam.

Yang dipertikaikan sebenarnya bukan kemampuan melupakan, sebaliknya beban yang masih berlarutan. Abby menolak dakwaan bahawa beliau tidak mampu meneruskan hidup dan menjelaskan bahawa tuntutan nafkah antara punca hubungan menjadi renggang. Isu itu berat. Nafkah bukan hadiah atau alat menekan sesiapa, tetapi tanggungjawab terhadap kebajikan anak. Apabila urusan hak dan kewajipan bercampur dengan emosi, setiap hantaran mudah dibaca sebagai serangan, walaupun maksudnya mungkin sekadar luahan.

Awak boleh faham mengapa kata-kata itu mengundang reaksi. Namun, orang ramai juga patut berhenti menjadikan kesedihan seorang wanita sebagai bahan ukuran: adakah dia sudah pulih, adakah dia masih terluka? Soalan itu terlalu mudah. Di sebalik ucapan hari lahir, ada pertikaian nafkah dan keperluan anak yang tidak selesai hanya kerana orang luar mahu sebuah penutup cerita. Kalau awak di tempatnya, adakah awak akan diam?

Loading...