Kereta baru, duit hilang senyap-senyap

Harga tampal itu boleh menipu. Bil sebenar ialah susut nilai. Sebuah kenderaan utiliti sukan keluarga yang laris boleh hilang hampir separuh daripada harga beli dalam beberapa pusingan servis saja. Tapi sebuah kupe sukan manual, atau pacuan empat roda yang lasak, kadang-kadang bergerak senyap-senyap di pasaran macam aset kecil yang ada penyokong setia. Jurangnya bermula seawal keluar kilang lagi, bila jumlah pengeluaran, jualan kepada armada, dan tawaran pembiayaan sudah “mengunci” sakit kepala harga jual semula dalam badan kereta itu.

Model yang dibuat banyak-banyak biasanya dikejar kelajuan keluar masuk, bukan rasa “terhad”. Diskaun besar, pajakan murah yang disokong, dan lambakan kenderaan sewa yang dilepaskan ke pasaran terpakai akan membanjiri pembeli, lalu menekan nilai baki sampai leper. Campur pula sistem hiburan dalam kereta yang cepat ketinggalan, kebimbangan bateri untuk sesetengah model berkuasa elektrik, dan kitaran ubah rupa yang agresif, lengkung susut nilai jadi makin curam. Pembeli akhirnya membayar untuk pertukaran model yang laju dan kos pembangunan yang sudah tenggelam, kemudian tengok perisian serta gaya luaran “tua” lebih cepat daripada enjin.

Di hujung satu lagi ada kereta yang nampak macam pilihan emosi, tapi perangainya lebih masuk akal bila bab aset. Kuota terhad, pengeluaran yang sengaja dihadkan, dan disiplin tak mengejar jumlah jualan membina benteng bekalan. Permintaan peminat yang kuat, rekod pasaran terpakai yang cantik, serta kurang terdedah kepada jualan armada membantu nilai baki kekal tinggi. Bila pengurus jenama jaga harga macam sistem tertutup, bukan tombol untuk kejar angka suku tahun, sebuah kupe khusus atau kereta sukan yang masih “analog” boleh bertahan lebih baik daripada banyak pilihan yang kononnya selamat, walaupun tak pernah bagi satu sen pun pulangan tunai.

Loading...